Γεια σας και πάλι φίλοι μου, μετά από ένα μήνα και κάτι, σχεδόν, διακοπών (το ξεφτιλίσαμε φέτος) σας χαιρετώ :)
Έχοντας γράψει 700 χλμ στην όμορφη Ρόδο και καμιά 400αριά στην πρώην (τι κρίμα αλήθεια) πανέμορφη Χαλκιδική κατέληξα σε κάποια ενδιαφέροντα συμπεράσματα σχετικά με το μηχανάκι μας.
Πρώτο και κυριότερο, στη Ρόδο και κινούμενος πάντα δικάβαλος σε υπέροχους επαρχιακούς στριφτερούς δρόμους και ολίγο αυτοκινητόδρομο, το SportCity έβγαζε 20-25χλμ παραπάνω ανά γέμισμα! Πρώτη φορά ξεπέρασα άνετα τα 200χλμ ανά γέμισμα. Η υποψία ότι ίσως στην πόλη μου να μας πωλούν νοθευμένη τη βενζίνη αποδείχθηκε λανθασμένη μετά από επιβεβαίωση της μειωμένης κατανάλωσης σε μακρινές αποστάσεις με χρήση Θεσσαλονικιώτικης βενζίνης!
Δεύτερο και υποκειμενικό, με έμπειρη συνεπιβάτιδα βάρους 57 περίπου κιλών το μηχανάκι είναι πιο διασκεδαστικό και εμπνέει μεγαλύτερη σιγουριά στους προαναφερθέντες δρόμους σε σχέση με ένα άτομο μόνο. Κύρια αιτία το γεγονός ότι το γκάζι ανοίγει πιο νωρίς και πιο πολύ μέσα στη στροφή λόγω της μεγαλύτερης φόρτισης στον πίσω τροχό και χωρίς φόβο αποσταθεροποίησης, κάτι που μεταμορφώνει προς το καλύτερο τη συμπεριφορά του SportCity. Η διαπίστωση αυτή με οδήγησε και σε περαιτέρω πειραματισμό με την προφόρτιση της πίσω ανάρτησης.
Τρίτον, το μηχανάκι μας τα καταφέρνει μια χαρά σε μεσαίες-μακρινές αποστάσεις, δικάβαλο και (υπερ)φορτωμένο δίχως να αποτελεί κινητό εμπόδιο (αντιθέτως θα έλεγα) και με αρκετή δύναμη για ασφαλή προσπεράσματα και αξιοπρεπέστατη μετακίνηση. Για παράδειγμα Θεσσαλονίκη - Καλλιθέα Χαλκιδικής (85χλμ) σε λιγότερο από μία ώρα και Ρόδος - Λίνδος (60χλμ) σε 35 λεπτά.
Τέταρτον, το Aprilia είναι πραγματικός βράχος υπό αντίξοες συνθήκες. Το διαπίστωσα τη Δευτέρα τρώγοντας στη μάπα το μπουρίνι του αιώνα που πιθανόν να προκάλεσε τη φωτιά στην Χαλκιδική. Απίστευτος αέρας από πάσα κατεύθυνση και βροχή με το τουλούμι αλλά με σταθερό γκάζι το μηχανάκι δεν καταλαβαίνει τίποτα (σε αντίθεση με τον αναβάτη).
Τέλος, σχετικά με τα προβλήματα στεγανότητας των φλας που αναφέρατε έχω να προτείνω το καταπληκτικό σπρέι καθαρισμού Bike Clean (και να λείπουν τα σχόλια για ιταλικά μηχανάκια ) το οποίο αγόρασα τυχαία από το Wash Park και καθιστά το πλύσιμο με νερό πρακτικά άχρηστο. Εγώ πλένω με πιεστικό τροχούς, μηχανή και εξάτμιση και όπου υπάρχει βαμμένο ή άβαφο πλαστικό χρησιμοποιώ το σπρέι που αφαιρεί μέχρι και τα χώματα από τα μαρσπιέ και τα σημάδια από τα παπούτσια στην ποδιά! Ελπίζω να μην ακούγομαι σαν διαφήμιση telemarketing αλλά το πράμα δουλεύει, πλύντε τη μια μεριά με νερό και την άλλη με το σπρέι και κάντε σύγκριση. Ρίξτε μια ματιά:
http://www.totalmotorcycle.com/reviews/KitBikeCleanReview.htm