Εμείς οι άνδρες.... Το παρακάτω άρθρο το "έκλεψα" από ένα άλλο Forum και πραγματικά αξίζει να το διαβάσετε
Κρατάω στα χέρια μου το γερμανικό Playboy του περασμένου μήνα και διαβάζω την στήλη που τιτλοφορείται «Εμείς οι γυναίκες». Στέκομαι με ιδιαίτερο ενδιαφέρον στη φράση-κλειδί της συγγραφέως, που λέει «Δεν έχω αντίρρηση να αφήσω τον άνδρα να διαλέξει. Αρκεί να διαλέξει εμένα....», και εντυπωσιάζομαι από την δήλωση της ότι, ναι μεν γουστάρει τον τύπο που έχει συναντήσει σε κάποιο μπαρ, αλλά δεν του την πέφτει πρώτη, για να μην του στερήσει τη χαρά να νιώσει λίγο κυνηγός! Ανατριχιάζω από τσατίλα!
Μα είναι δυνατόν; Είναι δυνατόν να μας βλέπουν οι γυναίκες, σαν «κυνηγούς» και σαν «ψαράδες»; Και είναι δυνατόν να πιστεύουν ότι εμείς ευχαριστιόμαστε να παίζουμε αυτό το ρόλο; Ξεχνάνε ότι «του κυνηγού και του ψαρά το πιάτο, εφτά φορές είναι αδειανό και μια φορά γεμάτο»; Ποιός λογικός άνδρας θέλει να είναι στη δίαιτα;
Λοιπόν, κυρίες μου, σας πληροφορώ (ως άνδρας προς γυναίκες) ότι δεν έχουμε καμιά αντίρρηση να αλλάξουμε ρόλους! Να γίνετε εσείς οι «κυνηγοί και οι ψαράδες» και να γίνουμε εμείς τα «θηράματα»! Ας αλλάξουμε ρόλους! Ας είσαστε εσείς εκείνες που θα μας τα ρίχνετε, επειδή μας κάνετε κέφι και ας αποφασίζουμε εμείς αν σας γουστάρουμε τόσο που να σας κάτσουμε! Να έχουμε, επιτέλους και εμείς το δικαίωμα της τελικής εκλογής!
Ας αλλάξουμε ρόλους! Ας είσαστε εσείς εκείνες που θα μας παίρνετε από πίσω στο δρόμο πετώντας μας από σαγηνευτικά γλυκόλογα μέχρι ερεθιστικά προστυχόλογα, κινδυνεύοντας να ακούσετε κανένα έντονο «Άντε να χαθείς αλήτισσα» ή κανένα αδύναμο «μα για ποιόν με περάσατε»; Και να μην ξέρετε αν θα πρέπει να συνεχίσετε την καταδίωξη ή να γυρίσετε πληγωμένες στο καβούκι σας! Ας είσαστε εσείς εκείνες που θα σας χαρακτηρίσουν «σεξουαλικά πεινασμένες» μόνο και μόνο επειδή θα έχετε τολμήσει να εκφράσετε κάποια επιθυμία σας!
Εκ μέρους «ημών των ανδρών», απευθύνομαι σε σένα, τη γυναίκα που δεν έχεις αντίρρηση να αφήσεις τον άνδρα να διαλέξει, αρκεί να διαλέξει εσένα, και σου λέω: Αν θες να σε διαλέξουνε, κάνε κάτι! Με είδες, με γούσταρες, ένιωσες να ανάβουν μέσα σου τα χρωματιστά σου λαμπάκια και να γράφει το καντράν σου 7999 πόντους; Εντάξει! Αλλά κάνε κάτι, λοιπόν, πριν χάσεις το τρένο! Κάνε τη σωστή κίνηση! Εκείνη την κίνηση που θα σου σκοράρει έναν πόντο ακόμα, φτάνοντας το σύνολο σου στους 8000 πόντους και δίνοντας σου για κέρδος το παιχνίδι! Πρόσεξε όμως, αν η κίνηση δεν είναι η σωστή, το φλιπεράκι θα γράψει «TILT», τα φωτάκια θα σβήσουν, και θα μείνεις με το δέος σου στο χέρι.
Προκειμένου να σε βοηθήσω, άσε με να σου πω εγώ ποιές είναι αυτές οι κινήσεις που μπορείς να κάνεις, και ποιές είναι οι λανθασμένες. Ποιά κουνήματα (στο φλιπεράκι) επιτρέπονται και ποιά όχι.
Πρώτον: Ένας άνδρας δεν έχει καμιά αντίρρηση να του στείλεις λουλούδια. Μπορείς μάλιστα να τα συνοδεύεις και με κάποιους στίχους, που θα τους έχεις γράψει μόνη σου. Αυτό που έχει βασική σημασία είναι η ανάγκη, αυτοί οι στίχοι να είναι «σημαδιακοί». Να λένε αυτό που θέλεις να πεις.
Δεύτερον: Ένας άνδρας όχι μόνο δεν ενοχλείται αν θυμηθείς τα γενέθλια του αλλά αντιθέτως, θα κολακευτεί πάρα πολύ που τον θυμήθηκες. Δεν θα έχει δε καμία αναστολή στο να δεχτεί το δώρο που του έστειλες (αρκεί βεβαίως να είναι και κάποιας αξίας). Ένα πανάκριβο κόσμημα θα του δείξει ακριβώς πόσο τον εκτιμάς!
Αν θες να φανείς διαφορετική και να αποφύγεις τα κοινότυπα (χρυσά, πλατίνες και διαμάντια), μπορείς να του στείλεις μια δωδεκάδα ολομέταξα, σινιέ σλιπάκια, με μια κάρτα σου, που να γράφει, «Επειδή γιορτάζεις... και επειδή μ’ αρέσει να νιώθω το μετάξι πάνω στο ολόγυμνο κορμί σου...»! Είμαι σίγουρος ότι μια τέτοια κίνηση θα έχει τα σωστά αποτελέσματα. Εκτός και αν έχεις πέσει σε κρετίνο (οπότε, πάλι, δεν έχεις χάσει και τίποτα - εκτός από μια δωδεκάδα ολομέταξα σλιπάκια).
Τρίτον: Όταν θα βγεις με τον άνδρα που καμάκωσες, μη διστάσεις να του δώσεις θάρρος, παίρνοντας εσύ την πρωτοβουλία των κινήσεων. Πιάσε του το χέρι και αδιαφόρησε για το ότι θα προσπαθήσει να το τραβήξει. Μην αποθαρρυνθείς αν τον δεις να κοκκινίζει. Είναι που το παίζει ντροπαλός (όπως του έχει πει η μαμά του). Κατά βάθος θέλει και παραθέλει. Αδιαφόρησε γι’ αυτές τις «τυπικές» αντιδράσεις και προχώρα απτόητη. Χάϊδεψε τον, φίλησε τον, ερέθισε τον! Παρ’ τον από το χέρι και οδήγησε τον, αργά-αργά, στο κρεβάτι. Από εκεί και έπειτα, ο δρόμος είναι ανοικτός.
Μόνο μια τελευταία συμβουλή: Την πρώτη φορά, μην είσαι βίαιη μαζί του! Προχώρα στην ολοκλήρωση αργά αλλά σταθερά, και λάβε υπ’ όψη σου και τις δικές του ανάγκες. Μην τον χρησιμοποιήσεις απλά και μόνο για να κάνεις το κέφι σου, αδιαφορώντας αν τον πληγώνεις ή όχι!
Και επειδή οι καιροί είναι επικίνδυνοι και σέρνονται και ασθένειες, φρόντισε, αν είναι δυνατόν, στην πρώτη επαφή σας, να του δώσεις να καταλάβει ότι το πολύ-πολύ, να κολλήσει... ουλίτιδα!