Προσοχή στίς αναταράξεις
Συναδελφοι ποσταρω την εμπειρια μου και περιμενω τις αποψεις σας. Σαββατο απογευματακι κατηφοριζω απο φαναρια Παπαναστασιου προς Γιοφυρο (οι κρητικοι ξερουν) σε δρομο με δυο λωριδες ανα κατευθυνση και τσιμεντενιο διαχωριστικο στην μεση. Μπροστα πηγαινει ενα Punto επιταχυνοντας σταθερα. Η ταχυτητα εχει φτασει περιπου στα 120 Km/h οποτε λαμβανω την πρωτη ειδοποιηση απο το μηχανακι μέ μια εντονη ταλαντωση, την οποια δυστηχως αγνοώ. Συνεχίζοντας πισω απο το Punto εχω φτασει περιπου στα 130 Km/h οποτε ερχεται η δευτερη ταλαντωση η οποια μετατρεπετε σε κλασματα δευτερολεπτου, σε συνεχομενες ανεξελεγκτες ταλαντωσεις (σαν να κανεις μικρα 8αρια πολύ γρήγορα). Μετά τό αρχικο πάγωμα και τον επακολουθο τρομο, σκεφτομαι ότι αν δέν κανω κατι γρηγορα, θα βρεθω να σέρνομαι στην μεση της εθνικής με άγνωστη καταληξη. Αρχιζω λοιπον να φρεναρω αργα και σταθερά ένω προσπαθουσα να κρατησω το μηχανακι σε μια σταθερη πορεια, οσο αυτο γινοτανε. Μετα απο λιγο και ενω τό τσιμεντενιο διαχωριστικο πλησιαζε απειλητικά καταφερα να ελατωσω ταχυτητα και εκει γυρω στα 110 Km/h επανειλθε η σταθεροτητα και η ψυχη μου στον τοπο της. Πιστευω οτι μεγαλο μερος ευθυνης εχουν οι αναταραξεις απο το προπορευομενο Punto, σε συνδιασμο με κάποιες ανωμαλιες του οδοστρωματος. Τό μονο που κοιταξα από το μηχανακι την επομενη ήταν η πιεση του εμπρος έλαστικου που ηταν στα 2,2 bar. Από το Σαββατο λοιπον αποφασισα να μην ξαναμείνω πισω απο προπορευομενο με ταχυτητα μεγαλυτερη των 120 km/h. Ελπίζω να μην μου συμβει ξανα κατι παρομοιο και ευχομαι να μην συμβει σέ κανένα από εσας. Συγνωμη να σας κουρασα, αλλα πιστευω ότι το παθημα μου είναι ενδιαφερον ως εμπειρια για τους υπολοιπους συναδελφους..............
Συναδελφοι ποσταρω την εμπειρια μου και περιμενω τις αποψεις σας. Σαββατο απογευματακι κατηφοριζω απο φαναρια Παπαναστασιου προς Γιοφυρο (οι κρητικοι ξερουν) σε δρομο με δυο λωριδες ανα κατευθυνση και τσιμεντενιο διαχωριστικο στην μεση. Μπροστα πηγαινει ενα Punto επιταχυνοντας σταθερα. Η ταχυτητα εχει φτασει περιπου στα 120 Km/h οποτε λαμβανω την πρωτη ειδοποιηση απο το μηχανακι μέ μια εντονη ταλαντωση, την οποια δυστηχως αγνοώ. Συνεχίζοντας πισω απο το Punto εχω φτασει περιπου στα 130 Km/h οποτε ερχεται η δευτερη ταλαντωση η οποια μετατρεπετε σε κλασματα δευτερολεπτου, σε συνεχομενες ανεξελεγκτες ταλαντωσεις (σαν να κανεις μικρα 8αρια πολύ γρήγορα). Μετά τό αρχικο πάγωμα και τον επακολουθο τρομο, σκεφτομαι ότι αν δέν κανω κατι γρηγορα, θα βρεθω να σέρνομαι στην μεση της εθνικής με άγνωστη καταληξη. Αρχιζω λοιπον να φρεναρω αργα και σταθερά ένω προσπαθουσα να κρατησω το μηχανακι σε μια σταθερη πορεια, οσο αυτο γινοτανε. Μετα απο λιγο και ενω τό τσιμεντενιο διαχωριστικο πλησιαζε απειλητικά καταφερα να ελατωσω ταχυτητα και εκει γυρω στα 110 Km/h επανειλθε η σταθεροτητα και η ψυχη μου στον τοπο της. Πιστευω οτι μεγαλο μερος ευθυνης εχουν οι αναταραξεις απο το προπορευομενο Punto, σε συνδιασμο με κάποιες ανωμαλιες του οδοστρωματος. Τό μονο που κοιταξα από το μηχανακι την επομενη ήταν η πιεση του εμπρος έλαστικου που ηταν στα 2,2 bar. Από το Σαββατο λοιπον αποφασισα να μην ξαναμείνω πισω απο προπορευομενο με ταχυτητα μεγαλυτερη των 120 km/h. Ελπίζω να μην μου συμβει ξανα κατι παρομοιο και ευχομαι να μην συμβει σέ κανένα από εσας. Συγνωμη να σας κουρασα, αλλα πιστευω ότι το παθημα μου είναι ενδιαφερον ως εμπειρια για τους υπολοιπους συναδελφους..............
