Ένα δύσκολο Σαββατοκύριακο
Καλημέρα σε όλους, το Σάββατο το πρωί ήμουν καλεσμένος στο κουμπαράκι μου στον οικισμό Τριανταφυλλιά στην παραλία Αρκίτσας στο 150ο χλμ Αθηνών Λαμίας._fishing _beach Φορτώνει η Μαριάννα τα bugster και τα σαμάρα στην Suzukitsa μας και ξεκινάμε για εθνική οδό. Ο αέρας ήταν κοντά στα 7 μποφόρ, μετά το 30Km τρώγαμε αλλεπάλληλα χαστούκια που σε πήγαιναν μια στην δεξιά και μια στην αριστερή πλευρά της μεσαίας λωρίδας. Κάποια στιγμή αποφασίσαμε για να μην ξεμεσιαστούμε να μετακινηθούμε στην λωρίδα άμεσης ανάγκης για να κόβει λίγο τον αντίθετο άνεμο η χλωρίδα και τα καλάμια που ακόμα δεν έχουν καεί από τα τζιμάνια της ελληνικής κοινωνίας. Φτάνοντας στο γνωστό 90"km κάτσαμε να τσιμπήσουμε κάτι και να πιούμε νερό για να γεμίσουν λίγο οι μπαταρίες για τα υπόλοιπα 60 Km. Τρώμε τοστάκι, πίνουμε νερό, παίρνουμε 2 τηλέφωνα τους γονείς για να δώσουμε σημεία ζωής, ακούμε τις αναγκαίες συμβουλές (πρόσεχε τον άνεμο, έλεγξε τα λάδια της μηχανής όταν φτάσεις κτλ) και ξεκινάμε. Είμαστε στο 140 έχουμε μόλις περάσει τα διόδια των Μαλγάρων και αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση των δέκα τελευταίων χιλιομέτρων προς τον προορισμό μας. Ακούω κάποιες προειδοποιήσεις κάτω από την σέλα μας, ένα γουργουρητό. Πού να φανταστώ πως σε 3 χιλιόμετρα το γκάζι δεν θα έδινε κίνηση πια στον πίσω τροχό της Burgmanίτσας. Ξαφνικά στην κατηφόρα του 143Km το γκάζι τερματίζει και η ταχύτητα ξαφνικά προς έκπληξή μου μειώνεται. Στραβώνω τα φρύδια έκπληκτος, αφήνω και ξαναδίνω γκάζι μήπως δεν κατάλαβα κάτι καλά ευχόμενος πως ήταν κάτι που θα περάσει. Δεν μπορείς να κοροϊδέψεις την μοίρα. Αφήνω το γκάζι συνειδητοποιώντας 90% πως ο ιμάντας έχει γίνει κορδελιάστρα σαν την γνωστή αοιδό και το αφήνω να τσουλήσει, ούτως ή άλλως είμαι με 160km στο κοντέρ ας το αφήσω να πάει μπροστά μπας και βρούμε καμία έξοδο. Στα 300 μέτρα βλέπω ταμπέλα βενζινάδικου JetOil. Και μικρή έξοδο από την Εθνική οδό. Η Μαριάννα από πίσω έχει καταλάβει τι έχει συμβεί και δεν μιλάει scared γιατί ξέρει πως βγάζω καπνούς από τα αυτιά. blowup Ακινητοποιώ το μηχανάκι, γυρνάει τα μάτια μου στην καμπάνα και πατάω γκάζι. Βλέπω να βγαίνουν κομμάτια ύφασμα από την πίσω μεριά. Η πρώτη μου σκέψη, τηλεφωνώ στον Stratis να ζητήσω άποψη εφόσον ξέρω πως τα παιδιά θα ανέβαιναν τον ίδιο δρόμο την επόμενη μέρα για να συναντήσουν τον Κωνσταντίνο βόρεια. Του εξηγώ τι συμβαίνει και προθυμοποιείται με τον tyfeona (Γιώργο) να προσπαθήσουν να δουν τι παίζει. Το ξανασκέφτομαι και λέω άστο μην τους ταλαιπωρήσω. Το μηχανάκι είναι στο όνομα της Μαριάννας, είχε προτείνει ο πατέρας μου μια ασφάλεια και την κάναμε χωρίς να ασχοληθώ και πολύ. Καλώ την ασφαλιστική στο τμήμα οδικής βοήθειας. Χτυπάνε τον αριθμό πινακίδας κυκλοφορίας και τρώμε άμεση πόρτα ακούγοντας την φράση «Δεν έχετε οδική κάλυψη»,θα χρειαστούν 290€ _twyrt για να γυρίσει το μηχανάκι Αθήνα». hypnotized -Θα καλέσω αργότερα απαντάω και το κλείνω. Δεν ξέρω τι να πρωτοσκεφτώ. Τους κουμπάρους που περιμένουν στο 150?Την Μαριάννα που την πονά και η μέση της από τον αέρα που έχουμε φάει? Πως το βενζινάδικο είναι κλειστό και δεν μπορώ να ρωτήσω πληροφορίες για την περιοχή (πιθανό συνεργείο). Παίρνω το φιλαράκι που έχει το εξοχικό του 7 χιλιόμετρα πιο πάνω και σε 20 λεπτά είναι εκεί. Μου λέει να το ρυμουλκήσουμε μέχρι το σπίτι του και βλέπουμε εκεί. Περιττό να σας πω πως η ρυμούλκηση με 60-80km/h στην εθνική δεν είναι καθόλου εύκολο ως απίστευτα επικίνδυνο εγχείρημα. _devil Ύστερα από λίγα λεπτά είμαστε στο εξοχικό και πίνουμε κρύο νεράκι κι βαθιές ανάσες να ξαποστάσω από το scooterski που έκανα πριν λίγα λεπτά. Καλώ τον προσωπικό μου ασφαλιστή και μου κανονίζει για την Δευτέρα ετήσια ασφάλιση με 100€ οδική βοήθεια και ασφάλιση ατυχήματος. Με καθησυχάζει, peace μου λέει να το αφήσω εκεί και την Τρίτη θα στείλει συνεργείο να το φέρουν Αθήνα για επισκευή. Συμφώνησα το άφησα στην άκρη και το ξέχασα μέχρι και την Κυριακή που γυρνούσα συνοδηγός στο αμάξι του κολλητού μου. Οι γονείς του ευτυχώς θα έμενα μέχρι την Τετάρτη στο εξοχικό τους οπότε δεν ανησυχούσα για την μηχανή. Τον Ιανουάριο που μας πέρασε είχα κάνει service 600€ στην Suzuki, είχα ελέγξει τα πάντα ΕΚΤΟΣΣΣΣΣΣΣΣ από τον ιμάντα που μου είχε προτείνει ένα μηχανικός τον Αύγουστο στο service της Malaguti λέγοντας πως το 400cc scooter της Malaguti φορά ίδιο ιμάντα και καλύτερης μάλιστα ποιότητας από της Suzuki οπότε έκανα την βλακεία να τον ακούσω και να τον βάλω. Ο ιμάντας ζήτημα είναι έχει κάνει 7000km. Σήμερα λοιπόν είμαι στην εργασία μου με το αμάξι και σας γράφω τα παραπάνω. Τα συμπεράσματα δικά σας. Η προσωπική μου άποψη είναι πως η ανώριμη συμβουλή ενός μηχανικού _rant , η δικιά μου άγνοια στα μηχανικά μέρη ενός scooter,ο $#&^ ασφαλιστής_shoot2 και η γύφτισσα μέρα ήταν ο συντελεστής που μου χάλασε _Banane56 το μισό Σαββατοκύριακο. Καλημέρα σε όλους και καλή δουλειά.
Καλημέρα σε όλους, το Σάββατο το πρωί ήμουν καλεσμένος στο κουμπαράκι μου στον οικισμό Τριανταφυλλιά στην παραλία Αρκίτσας στο 150ο χλμ Αθηνών Λαμίας._fishing _beach Φορτώνει η Μαριάννα τα bugster και τα σαμάρα στην Suzukitsa μας και ξεκινάμε για εθνική οδό. Ο αέρας ήταν κοντά στα 7 μποφόρ, μετά το 30Km τρώγαμε αλλεπάλληλα χαστούκια που σε πήγαιναν μια στην δεξιά και μια στην αριστερή πλευρά της μεσαίας λωρίδας. Κάποια στιγμή αποφασίσαμε για να μην ξεμεσιαστούμε να μετακινηθούμε στην λωρίδα άμεσης ανάγκης για να κόβει λίγο τον αντίθετο άνεμο η χλωρίδα και τα καλάμια που ακόμα δεν έχουν καεί από τα τζιμάνια της ελληνικής κοινωνίας. Φτάνοντας στο γνωστό 90"km κάτσαμε να τσιμπήσουμε κάτι και να πιούμε νερό για να γεμίσουν λίγο οι μπαταρίες για τα υπόλοιπα 60 Km. Τρώμε τοστάκι, πίνουμε νερό, παίρνουμε 2 τηλέφωνα τους γονείς για να δώσουμε σημεία ζωής, ακούμε τις αναγκαίες συμβουλές (πρόσεχε τον άνεμο, έλεγξε τα λάδια της μηχανής όταν φτάσεις κτλ) και ξεκινάμε. Είμαστε στο 140 έχουμε μόλις περάσει τα διόδια των Μαλγάρων και αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση των δέκα τελευταίων χιλιομέτρων προς τον προορισμό μας. Ακούω κάποιες προειδοποιήσεις κάτω από την σέλα μας, ένα γουργουρητό. Πού να φανταστώ πως σε 3 χιλιόμετρα το γκάζι δεν θα έδινε κίνηση πια στον πίσω τροχό της Burgmanίτσας. Ξαφνικά στην κατηφόρα του 143Km το γκάζι τερματίζει και η ταχύτητα ξαφνικά προς έκπληξή μου μειώνεται. Στραβώνω τα φρύδια έκπληκτος, αφήνω και ξαναδίνω γκάζι μήπως δεν κατάλαβα κάτι καλά ευχόμενος πως ήταν κάτι που θα περάσει. Δεν μπορείς να κοροϊδέψεις την μοίρα. Αφήνω το γκάζι συνειδητοποιώντας 90% πως ο ιμάντας έχει γίνει κορδελιάστρα σαν την γνωστή αοιδό και το αφήνω να τσουλήσει, ούτως ή άλλως είμαι με 160km στο κοντέρ ας το αφήσω να πάει μπροστά μπας και βρούμε καμία έξοδο. Στα 300 μέτρα βλέπω ταμπέλα βενζινάδικου JetOil. Και μικρή έξοδο από την Εθνική οδό. Η Μαριάννα από πίσω έχει καταλάβει τι έχει συμβεί και δεν μιλάει scared γιατί ξέρει πως βγάζω καπνούς από τα αυτιά. blowup Ακινητοποιώ το μηχανάκι, γυρνάει τα μάτια μου στην καμπάνα και πατάω γκάζι. Βλέπω να βγαίνουν κομμάτια ύφασμα από την πίσω μεριά. Η πρώτη μου σκέψη, τηλεφωνώ στον Stratis να ζητήσω άποψη εφόσον ξέρω πως τα παιδιά θα ανέβαιναν τον ίδιο δρόμο την επόμενη μέρα για να συναντήσουν τον Κωνσταντίνο βόρεια. Του εξηγώ τι συμβαίνει και προθυμοποιείται με τον tyfeona (Γιώργο) να προσπαθήσουν να δουν τι παίζει. Το ξανασκέφτομαι και λέω άστο μην τους ταλαιπωρήσω. Το μηχανάκι είναι στο όνομα της Μαριάννας, είχε προτείνει ο πατέρας μου μια ασφάλεια και την κάναμε χωρίς να ασχοληθώ και πολύ. Καλώ την ασφαλιστική στο τμήμα οδικής βοήθειας. Χτυπάνε τον αριθμό πινακίδας κυκλοφορίας και τρώμε άμεση πόρτα ακούγοντας την φράση «Δεν έχετε οδική κάλυψη»,θα χρειαστούν 290€ _twyrt για να γυρίσει το μηχανάκι Αθήνα». hypnotized -Θα καλέσω αργότερα απαντάω και το κλείνω. Δεν ξέρω τι να πρωτοσκεφτώ. Τους κουμπάρους που περιμένουν στο 150?Την Μαριάννα που την πονά και η μέση της από τον αέρα που έχουμε φάει? Πως το βενζινάδικο είναι κλειστό και δεν μπορώ να ρωτήσω πληροφορίες για την περιοχή (πιθανό συνεργείο). Παίρνω το φιλαράκι που έχει το εξοχικό του 7 χιλιόμετρα πιο πάνω και σε 20 λεπτά είναι εκεί. Μου λέει να το ρυμουλκήσουμε μέχρι το σπίτι του και βλέπουμε εκεί. Περιττό να σας πω πως η ρυμούλκηση με 60-80km/h στην εθνική δεν είναι καθόλου εύκολο ως απίστευτα επικίνδυνο εγχείρημα. _devil Ύστερα από λίγα λεπτά είμαστε στο εξοχικό και πίνουμε κρύο νεράκι κι βαθιές ανάσες να ξαποστάσω από το scooterski που έκανα πριν λίγα λεπτά. Καλώ τον προσωπικό μου ασφαλιστή και μου κανονίζει για την Δευτέρα ετήσια ασφάλιση με 100€ οδική βοήθεια και ασφάλιση ατυχήματος. Με καθησυχάζει, peace μου λέει να το αφήσω εκεί και την Τρίτη θα στείλει συνεργείο να το φέρουν Αθήνα για επισκευή. Συμφώνησα το άφησα στην άκρη και το ξέχασα μέχρι και την Κυριακή που γυρνούσα συνοδηγός στο αμάξι του κολλητού μου. Οι γονείς του ευτυχώς θα έμενα μέχρι την Τετάρτη στο εξοχικό τους οπότε δεν ανησυχούσα για την μηχανή. Τον Ιανουάριο που μας πέρασε είχα κάνει service 600€ στην Suzuki, είχα ελέγξει τα πάντα ΕΚΤΟΣΣΣΣΣΣΣΣ από τον ιμάντα που μου είχε προτείνει ένα μηχανικός τον Αύγουστο στο service της Malaguti λέγοντας πως το 400cc scooter της Malaguti φορά ίδιο ιμάντα και καλύτερης μάλιστα ποιότητας από της Suzuki οπότε έκανα την βλακεία να τον ακούσω και να τον βάλω. Ο ιμάντας ζήτημα είναι έχει κάνει 7000km. Σήμερα λοιπόν είμαι στην εργασία μου με το αμάξι και σας γράφω τα παραπάνω. Τα συμπεράσματα δικά σας. Η προσωπική μου άποψη είναι πως η ανώριμη συμβουλή ενός μηχανικού _rant , η δικιά μου άγνοια στα μηχανικά μέρη ενός scooter,ο $#&^ ασφαλιστής_shoot2 και η γύφτισσα μέρα ήταν ο συντελεστής που μου χάλασε _Banane56 το μισό Σαββατοκύριακο. Καλημέρα σε όλους και καλή δουλειά.
