Σκόπελος
Την προηγούμενη εβδομάδα ήταν η μόνη κοινή εβδομάδα άδειας με την Αλεξάνδρα μου. Αποφασίσαμε να πάμε στην Σκόπελο. Την Kυριακή ξεκινήσαμε πρωί κατά τις 9 με το GPS φορτισμένο και το μηχανάκι φουλ φορτωμένο. Σε 2 ώρες και κάτι φτάσαμε στον Βόλο και επιβιβαστήκαμε στο καράβι για Σκιάθο-Σκόπελο. Μετά από 5 βαρετές ώρες στο καράβι και μια σύντομη στάση στη Σκιάθο φτάσαμε Σκόπελο. Ανηφορίζουμε τις αντικειμενικά πολύ απότομες ανηφόρες για το ξενοδοχείο. Παρακάτω η θέα από την είσοδο του ξενοδοχείου.
Το ιδιωτικό μας μπαλκονάκι με ατελείωτη θέα στο λιμάνι της Σκοπέλου.
Την επομένη κιόλας εξορμήσαμε για τις παραλίες.
εδώ παρκάρει το ταλαιπωρημένο μου μηχανάκι μετά από πολλά χιλιόμετρα. Πάντα με πανοραμική θέα.
Τα δρομάκια του νησιού στενά εκτός το κεντρικό δίκτυο.
Στην ανατολική πλευρά του νησιού είναι ο Αη Γιάννης. Στην κορυφή του βράχου που βλέπετε.
πριν ανεβούμε τα 200 σκαλιά κάναμε βουτιά
μετά ο δρόμος ανηφορικός
η θέα όμως απολαυστική
και μετά κατηφορίζουμε για επιστροφή.
Επειδή οι περισσότεροι δρόμοι δεν είναι σε καλή κατάσταση και τα κράνη με τις θερμοκρασίες του Ιουλίου δεν είναι ευχάριστα
αποφασίσαμε να κάνει διακοπές και το Kymco για μια μέρα. Έτσι νοικιάσαμε αυτό το τερατάκι που μας πήγε σε ερημικές παραλίες
και άγριους χωματόδρομους. Σε μέρη που λυπόμουν να βάλω το Xciting. Φτάσαμε μέχρι το βορειότερο ακρωτήρι του νησιού (εν
ονόματι γουρούνι) Το τοπίο ερημικό, μαγευτικό, κακοτράχαλο.
Την προτελευταία μέρα είχε πολύ δύνατο άνεμο. Η σπιτονοικοκυρά (πάντα φιλική και διακριτική) μου πρότεινε να κατεβάσω το
μηχανάκι κοντά στο σπίτι κι εγώ άλλο που δεν ήθελα.
Ο αέρας την τελευταία μέρα έφερε κυματάκι. Με το ζόρι έμπαινες στην θάλασσα
Μια τελευταία φωτο της Σκοπέλου πριν φύγουμε
Και το συγκρότημα με τα διαμερίσματα που μείναμε
Στο λιμάνι για λίγες φωτογραφίες πριν να σαλπάρουμε
Εδώ ο φάρος που είδαμε με το buggy από το καράβι.
Στην επιστροφή το καράβι μας κατέβασε Αγ. Κων/νο και κατεβήκαμε Αθήνα για μια κοινωνική υποχρέωση. Την Κυριακή (χθες δηλαδή) ξαναφορτώσαμε το Xciting με τα σαμάρια, την πλήρη ψηφιακή συλλογή κάτω από τη σέλα και το GPS στο τιμόνι και επιστρέψαμε μετά από πολλές ώρες στη νύφη του Θερμαϊκού.
Από στάση στο μεγάλο παρκινκ του Κορινού.
Και για να μην ξεχνιόμαστε το μηχανάκι έκανε 1250 χλμ συνολικά χωρίς να κάνει τσικ. Κάθε 150 με 170χλμ (ανάλογα πότε έβρισκα) κάναμε στάση για ανεφοδιασμό βενζίνη, λίγο νεράκι γιατί κι εμείς διψάμε. Σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού είχαμε την ενδοεπικοινωνία που αγοράσαμε πριν φύγουμε (Lidl). Καλή επικοινωνία μέχρι και στα 130 χλμ (παραπάνω δεν πήγα με τόσο βάρος) και σε περίπου 12-14 ώρες συνεχούς λειτουργείας με το πρώτο ζευγάρι μπαταρίας. Το GPS πάντα συνδεδεμένο.
Το νησί για όσους ενδιαφέρονται δεν προτείνεται για clubbing και για ξενύχτια. Τουλάχιστον την περίοδο που πήγαμε ήτανε ήσυχα, βρίσκαμε άνετα ξαπλώστρα, τραπέζι, θέση στο μπαρ. Οι τιμές λογικές και οι επαγγελματίες σωστοί (πήραμε απόδειξη ακόμη και για γύρο και για ξαπλώστρα)
Άντε και στην επόμενη!!!
Την προηγούμενη εβδομάδα ήταν η μόνη κοινή εβδομάδα άδειας με την Αλεξάνδρα μου. Αποφασίσαμε να πάμε στην Σκόπελο. Την Kυριακή ξεκινήσαμε πρωί κατά τις 9 με το GPS φορτισμένο και το μηχανάκι φουλ φορτωμένο. Σε 2 ώρες και κάτι φτάσαμε στον Βόλο και επιβιβαστήκαμε στο καράβι για Σκιάθο-Σκόπελο. Μετά από 5 βαρετές ώρες στο καράβι και μια σύντομη στάση στη Σκιάθο φτάσαμε Σκόπελο. Ανηφορίζουμε τις αντικειμενικά πολύ απότομες ανηφόρες για το ξενοδοχείο. Παρακάτω η θέα από την είσοδο του ξενοδοχείου.
Το ιδιωτικό μας μπαλκονάκι με ατελείωτη θέα στο λιμάνι της Σκοπέλου.
Την επομένη κιόλας εξορμήσαμε για τις παραλίες.
εδώ παρκάρει το ταλαιπωρημένο μου μηχανάκι μετά από πολλά χιλιόμετρα. Πάντα με πανοραμική θέα.
Τα δρομάκια του νησιού στενά εκτός το κεντρικό δίκτυο.
Στην ανατολική πλευρά του νησιού είναι ο Αη Γιάννης. Στην κορυφή του βράχου που βλέπετε.
πριν ανεβούμε τα 200 σκαλιά κάναμε βουτιά
μετά ο δρόμος ανηφορικός
η θέα όμως απολαυστική
και μετά κατηφορίζουμε για επιστροφή.
Επειδή οι περισσότεροι δρόμοι δεν είναι σε καλή κατάσταση και τα κράνη με τις θερμοκρασίες του Ιουλίου δεν είναι ευχάριστα
αποφασίσαμε να κάνει διακοπές και το Kymco για μια μέρα. Έτσι νοικιάσαμε αυτό το τερατάκι που μας πήγε σε ερημικές παραλίες
και άγριους χωματόδρομους. Σε μέρη που λυπόμουν να βάλω το Xciting. Φτάσαμε μέχρι το βορειότερο ακρωτήρι του νησιού (εν
ονόματι γουρούνι) Το τοπίο ερημικό, μαγευτικό, κακοτράχαλο.
Την προτελευταία μέρα είχε πολύ δύνατο άνεμο. Η σπιτονοικοκυρά (πάντα φιλική και διακριτική) μου πρότεινε να κατεβάσω το
μηχανάκι κοντά στο σπίτι κι εγώ άλλο που δεν ήθελα.
Ο αέρας την τελευταία μέρα έφερε κυματάκι. Με το ζόρι έμπαινες στην θάλασσα
Μια τελευταία φωτο της Σκοπέλου πριν φύγουμε
Και το συγκρότημα με τα διαμερίσματα που μείναμε
Στο λιμάνι για λίγες φωτογραφίες πριν να σαλπάρουμε
Εδώ ο φάρος που είδαμε με το buggy από το καράβι.
Στην επιστροφή το καράβι μας κατέβασε Αγ. Κων/νο και κατεβήκαμε Αθήνα για μια κοινωνική υποχρέωση. Την Κυριακή (χθες δηλαδή) ξαναφορτώσαμε το Xciting με τα σαμάρια, την πλήρη ψηφιακή συλλογή κάτω από τη σέλα και το GPS στο τιμόνι και επιστρέψαμε μετά από πολλές ώρες στη νύφη του Θερμαϊκού.
Από στάση στο μεγάλο παρκινκ του Κορινού.
Και για να μην ξεχνιόμαστε το μηχανάκι έκανε 1250 χλμ συνολικά χωρίς να κάνει τσικ. Κάθε 150 με 170χλμ (ανάλογα πότε έβρισκα) κάναμε στάση για ανεφοδιασμό βενζίνη, λίγο νεράκι γιατί κι εμείς διψάμε. Σε όλη τη διάρκεια του ταξιδιού είχαμε την ενδοεπικοινωνία που αγοράσαμε πριν φύγουμε (Lidl). Καλή επικοινωνία μέχρι και στα 130 χλμ (παραπάνω δεν πήγα με τόσο βάρος) και σε περίπου 12-14 ώρες συνεχούς λειτουργείας με το πρώτο ζευγάρι μπαταρίας. Το GPS πάντα συνδεδεμένο.
Το νησί για όσους ενδιαφέρονται δεν προτείνεται για clubbing και για ξενύχτια. Τουλάχιστον την περίοδο που πήγαμε ήτανε ήσυχα, βρίσκαμε άνετα ξαπλώστρα, τραπέζι, θέση στο μπαρ. Οι τιμές λογικές και οι επαγγελματίες σωστοί (πήραμε απόδειξη ακόμη και για γύρο και για ξαπλώστρα)
Άντε και στην επόμενη!!!